INTERNET W MOIM TYGLU - 04.04. 2022 r.

GALERIA ŚLĄSKA

Zdjęcie 1

Nikiszowiec

Zdjęcie 2

Anna Maria Harazin Śląsk jest śliczny!

I KATOwice

taaki... wiosenny kwietniowy dzień

GALERIA LWOWSKA

Lwów na słodko i półwytrawnie

Znacie? Nie? To przeczytajcie Tak? To może zanucicie? Słowa i muzyka Wiktora Budzyńskiego - piosenka z audycji radiowej "Dla każdego pisanka" z roku 1957.

Na Wielkanoc to we Lwowie, pan wie?

Ćmaga, myślisz pan? Ja wiem, piło się.

Ja wim, baranek, majeranek i pisanki,

Ale na co narzekały Lwowianki?

Kalichlorek, kalichlorek proszę dać,

Bo na wiwat strzela lwowska brać.

Aptekarze, nie Łazarze, wiedzą to,

Że baciarskie to zwyczaje są

I nie dziwię im się wcale,

zapchaj kapsle pod trambalem

Kalichlorek, kalichlorek cały dzień!

Strzelał Lwów i głuchy był jak pień.

W inszych miastach miałeś baby i mazurki,

Różne jajka, obwarzanki i figurki.

Lecz od świtu we Lwowie tak wypada:

Nic inszego – inu bum, kanonada.

Kalichlorek, kalichlorek wszędzie grzmi,

Kładą ci pod okno i pod drzwi!

Strzela stary, młody, student, rzeźnik, dziad,

Musisz słuchać, jakeś tutaj wpadł.

I dobra cegła, dobry kamień,

Wiwat jest nad wiwatami.

Kalichlorek, kalichlorek – święta grunt!

Panie aptekarzu, daj pan jeszcze funt.

Dziś we Lwowie na pewno tam cisza,

Chyba, że ktoś tam mą piosnkę usłyszał,

No to spojrzy na siebie, na biedę

I usłyszy z daleka, jak wtedy.

Popraw swój wzrok!

https://youtu.be/AjHYwsoDxRc

Lwów na słodko i półwytrawnie

"Jak to na Wielkanoc we Lwowi bywało..."

Pewien szacowny gość zaproszony na „święcone”, delektując się słodkimi wypiekami odezwał się w te słowa: „Muszę wyznać, że mazurki pani dobrodziejki o wiele więcej mi do gustu przypadają aniżeli Szopena.” – „Ach – skwitowała pani domu - „Bo on pewnie nie brał tyle szafranu, co ja!” Ot, i mała konfuzja. Przy tej okazji trzeba by dorzucić, iż szafranu dodawano nie tylko do sławnych bab wielkanocnych, bab szafranowych, ale i do innych wypieków, w tym i mazurków. Nadawał on bowiem ciastu pięknej, intensywnej żółtej barwy. Ponadto szafran z dawien dawna był niemal synonimem luksusu, jego stosowanie świadczyło o majętności gospodarza, bowiem nie była to przyprawa tania. Mawiano: „Lepszy funt szafranu niż wóz siana”. Zwłaszcza kuchnia staropolska lubowała się w szafranie, którym obficie posypywano i mięsa wszelakie i stosowano do wypieków, miało być „pieprzno i szafranno, moja mościa panno”. Nic więc dziwnego, że nie mogło go zabraknąć w potrawach wielkanocnych.

Szafran do Lwowa wieźli kupcy z dawien dawna, a dzięki ulgom w płaceniu ceł i myt przyznanym im przez hospodarów mołdawskich – tamtędy bowiem wiódł szlak handlowy - był to interes intratny. Przywilej wydany w 1467 r. przez hospodara Stefana zachował dla „przyjaciół naszych kupców lwowskich” dawne ulgi. Dzięki temu dokumentowi wiemy, iż myto za szafran jak i inne „towary kramne” wynosiło 3 grosze od grzywny a pobierano go w Serecie.

Z racji zbliżających się świąt Wielkanocnych cukiernicy szykowali specjalne wypieki. Oferowano więc baby, przekładańce, serowce, placki kruche, czekoladowe i marcepanowe zajączki, baranki, jajeczka, świnki. Najróżniejszych wersji mazurków było bez liku, a wszystkie zdobne a to rodzynkami i migdałami, a to innymi orzechami, bądź daktylami, figami, skórką pomarańczową w cukrze, konfiturami wszelkiego rodzaju, masami owocowymi. Wedle „Encyklopedii” Orgelbranda mazurki, kruche placki pieczone z mąki pszennej, jaj, cukru, migdałów i bakalii, znano pierwotnie jedynie na Mazowszu i dopiero z czasem upowszechniły się na wszystkich ziemiach Rzeczypospolitej. W nazwie zaś tych placków, tak typowych dla stołu wielkanocnego, zachowała się pamięć, iż pierwotnie piekły je skrzętne i pracowite Mazurki. (...) (z poniższego artykułu - kolejnej "Rozmowie przy kawie" o "słodkim" Lwowie)

-------------------------

Ciekawostki o dawnym Lwowie znajdziecie w książkach "Lwów na słodko i półwytrawnie", "Sekrety kresowych kuferków", "Słodko-gorzka czekolada - Höflingerowie", "Rodzinny dagerotyp")

Lwów na słodko i półwytrawnie

Gdy sąsiedzi i znajomi ruszają na pomoc... Zdarzyło się we Lwowie w 1893 r. Redaktor lwowskiej gazety "Głos wolny" Jan Śliwiński złamał nogę. Widząc jego słabość pospieszono mu z bezinteresowną pomocą. Wzruszony dziękował za nią na łamach prasy. Warto przeczytać długą listę nazwisk i uważnie cały tekst. Chyba i ciastek mu nie zabrakło, sądząc po tym, że wśród "darczyńców" znalazł się i Franciszek Staff i Szpineter . Byli też restauratorzy, piekarze, propinatorzy, browarnicy, szynkarze i...i... i

GALERIA KRAKOWSKA

Mieszanka krakowska

Kraków - ciekawostki, tajemnice, stare zdjęcia

Krakowski Rynek Główny oraz liczne, dawne dobudówki Sukiennic, które zlikwidowano podczas ich gruntownego porządkowania w latach 70. XIX wieku. Tutaj na akwareli (?) z około 1850-1860 roku.